بزرگترین دشمن ما خودخواهی است!
- بدترین دشمن ما، همین غرور ماست؛ هیچ دشمنی به اندازه غرور و خودخواهی با ما درگیر نیست! بالاخره مار و عقرب اگر هم نیش بزنند، جان آدم را می‌گیرند، آدم دیگر می‌میرد و راحت می‌شود! امّا اینطور نیست که کاری که نفس امّاره با آدم می‌کند، مار و عقرب بکنند! نفس امّاره که نمی‌خواهد مال آدم را بگیرد، جان آدم را بگیرد؛ این کار را نمی‌خواهد بکند! می‌خواهد انسان را نگه بدارد، اوّل دین آدم را بگیرد، کافر بشود _معاذ الله_. بعد از اینکه کافر شد، مسلوب‌الحیثیه و بی‌آبرو بکند. خیلی‌ها هستند که کافرند، ولی بالاخره در دنیا یک آبرویی دارند؛ امّا این نفس و این غرور به اینجا اکتفا نمی‌کند که مثلاً کسی را کافر بکند! تا آبروی آدم را نبرد، انسان را تفاله نکند؛ رها نمی‌کند!!
- انسان به غیر خدا محتاج نیست! درست است که انسان همیشه به ارتباط با هم‌نوعان وابسته است، اما این کار را خداوند انجام می‌دهد؛ او بَنّای این ارتباطات است. تمام کارها به دست خودش است و می‌خواهد آبروی ما محفوظ باشد و ما به غیر خودش تکیه نکنیم.
- وجود مبارک امیرالمومنین(ع) در نامه مختصری برای مردم مصر نوشت: ملّتی که بخوابد، دشمن از خواب او سوء‌استفاده می‌کند. اینطور نیست که دشمن هم بگوید اینها خوابیدند، من هم بخوابم! ملّتی که نتواند خودش را اداره کند، خواب است. ملّتی که شناسنامه دارد؛ رجال علمی، رجال پهلوان، رجال مبارز دارد؛ باید بیدار باشد. لذا ما باید شناسنامه‌مان و شرف‌مان را حفظ کنیم.
- از امام سؤال می‌کنند چطور مؤمن، مشرک می‌شود؟ فرمود: اینکه می‌گویند: «اگر فلان کس نبود مشکل ما حل نمی‌شد». عرض کردند پس چه چیزی بگوییم؟ فرمود بگویید: خدا را شکر می‌کنم که به وسیله فلان کس، مشکل ما را حل کرد. نه اینکه اول خدا دوم فلان شخص.
- از امام صادق (درود خدا بر او باد) نقل شده که فرمود: وقتی نماز میخوانید، مانند کسی نماز بخوانید که می‌خواهد نماز را وداع کند؛ ممکن است اجل مهلت ندهد به نماز بعدی برسی!
- رسول خدا (درود خدا بر او باد) فرمودند:
پُشتهای شما از بار گناه سنگین شده است. آنها را با سجدههای طولانی سبک کنید.
یک تذکر لازم است که بالاخره ما باید الهی فکر بکنیم. یعنی خدا همیشه هست. اینکه به ما فرمودند: هر کاری که می‌کنید، اول «بسم‌الله» بگویید، البته یک ادب دینی است، ثواب دارد؛ اما یک قرنطینه است. پنج درصدش برای آن ثواب است، نود و پنج درصدش قرنطینه است.
هر کاری که می‌کنی، بگو «بسم‌الله»؛ یعنی چه؟ می‌خواهی حرف بزنی، می‌خواهی بنویسی، می‌خواهی بگویی، می‌خواهی بروی، رأی بدهی، مخالف باشی، موافق باشی؛ هر کاری که می‌خواهی بکنی بگو «با نام خدا». یعنی کار باید طوری باشد که رویت بشود بگویی خدایا به نام تو! این خیلی دستور عالی است. ما کاری که حرام یا مکروه باشد که نمی‌توانیم بگوییم خدایا به نام تو! هر کاری که می‌کنید باید یا واجب باشد، یا مستحب. چه قرنطینه‌ای از این بهتر؟!
اینکه گفتند هر کاری که می‌کنید، بگویید «بسم الله»؛ این را هم الهیات تضمین می‌کند. ما پذیرفتیم، یعنی می‌پذیریم در عالم خدایی هست؛ این باید برای ما ملکه بشود!
